Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

Ντάνιελ Κέλμαν:"Φήμη".

Η «Φήμη» είναι ένα μυθιστορηματικό σύνολο, που απαρτίζεται από εννέα σπονδυλωτά επεισόδια που αφορούν τη φήμη και την εξαφάνιση, την αλήθεια και την πλάνη δοσμένα μέσα από ευφάνταστες καταστάσεις, με πρωταγωνιστές πρόσωπα που απλώνονται σε διαφορετικά επίπεδα, με χαρακτηριστικές ανατροπές. Στις ιστορίες, κάποιος αγοράζει ένα κινητό τηλέφωνο και ξαφνικά δέχεται κλήσεις που απευθύνονται σε κάποιον άλλο. Eπειτα από μια σύντομη φάση δισταγμού αποφασίζει να αφεθεί σε ένα παιχνίδι με μια ξένη ταυτότητα.


Κάποιος ηθοποιός σταματά από τη μια μέρα στην άλλη να δέχεται κλήσεις, λες και κάποιος άλλος του έκλεψε τη ζωή.
Eνας συγγραφέας κάνει δυο ταξίδια μαζί με μια γυναίκα που ο μεγαλύτερος εφιάλτης της είναι να βρεθεί ξαφνικά να παίζει τον ρόλο ηρωίδας στα έργα του.
Ένας μπλόγκερ δεν έχει μεγαλύτερη επιθυμία από το να δει κάποτε τον εαυτό του ήρωα σε μυθιστόρημα.
Μια συγγραφέας ξεκινά ένα περιπετειώδες ταξίδι στην Kεντρική Ασία και χάνονται τα ίχνη της.
Μια ηλικιωμένη κυρία εκλιπαρεί και προκαλεί τον συγγραφέα που τη δημιούργησε.
Την ίδια στιγμή ο διευθυντής μιας εταιρίας κινητής τηλεφωνίας χάνει τα λογικά του ζώντας μια διπλή ζωή ανάμεσα σε δύο γυναίκες.
O 34χρονος συγγραφέας γεννήθηκε στο Μόναχο και θεωρείται το νέο μεγάλο ταλέντο της σύγχρονης ευρωπαϊκής λογοτεχνίας. Σπούδασε Φιλοσοφία και Λογοτεχνία και είναι μέλος της Ακαδημίας Επιστημών και Γραμμάτων του Μάιντς, καθώς και της Γερμανικής Ακαδημίας Γλώσσας και Ποίησης.
Δημοσίευσε στην ηλικία των 22 χρόνων το πρώτο του μυθιστόρημα. Κέρδισε την αναγνώριση από το μυθιστόρημά του «Eγώ και ο Kαμίνσκι» (Εκδόσεις «Kαστανιώτης», 2008) το 2004. Τα σύνορα ξεπέρασε την επόμενη χρονιά με το μυθιστόρημα «Η μέτρηση του κόσμου» (Eκδόσεις «Kαστανιώτης», 2007) που μεταφράστηκε στις σπουδαιότερες γλώσσες του κόσμου.
Σπαρακτικά ειρωνικό τοπίο.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Tζων Μπάνβιλ:"Άπειροι κόσμοι".


Μια υπέρλαμπρη μέρα του καλοκαιριού, ο ετοιμοθάνατος μαθηματικός Αδάμ Γκόντλι, καθ' οδόν προς την αιωνιότητα, πραγματοποιεί ένα ταξίδι μέσα από το παρελθόν του. Στο προσκέφαλό του αγρυπνούν –ο καθένας με τον τρόπο του– τα αγαπημένα του πρόσωπα: η αλκοολική γυναίκα του, Ούρσουλα, που είναι βέβαιη ότι ο Αδάμ δεν πρόκειται ακόμα να πεθάνει, ο αναποφάσιστος, ηττοπαθής γιος του –Αδάμ κι αυτός– ο οποίος τρέμει μήπως χάσει την πανέμορφη ηθοποιό συμβία του, Έλεν, και η δεκαεννιάχρονη, «σαλεμένη» κόρη των Γκόντλι, Πέτρα, που, μεταξύ άλλων, έχει βαλθεί να συντάξει μια εγκυκλοπαίδεια για την ανθρώπινη θνητότητα. Ωστόσο, ο Αδάμ και η οικογένειά του δεν είναι μόνοι σε αυτή την περιπέτεια, αφού ανάμεσά τους βρίσκεται, αθέατος αλλά πανταχού παρών –τις περισσότερες φορές, τουλάχιστον– ο γλαφυρός αφηγητής μας και αγγελιαφόρος των θεών, Ερμής. Και δεν είναι ο μοναδικός Ολύμπιος που συμμετέχει ενεργά στην ιστορία…


Ο Τζων Μπάνβιλ γεννήθηκε στο Wexford της Ιρλανδίας το 1945. Το πρώτο του βιβλίο, η συλλογή διηγημάτων "Long Lankin", εκδόθηκε το 1970. Έχει γράψει επίσης τα μυθιστορήματα: "Nightspawn" (1971), "Birchwood" (1973), "Doctor Copernicus" (το οποίο κέρδισε το βραβείο James Tait Black Memorial το 1976), "Kepler" (με θέμα τον αστρονόμο του 16ου αιώνα, για το οποίο του απονεμήθηκε το βραβείο Μυθιστορήματος της Guardian το 1981), "The Newton Letter" (1982, που μεταφέρθηκε στην τηλεόραση από το Channel 4), "Mefisto" (1986, "Μεφίστο", μτφρ. Ελένη Αντωνιάδη, εκδ. Εστία 1991), "The Book of Evidence" (που το 1989 ήταν υποψήφιο για το βραβείο Booker και την ίδια χρονιά κέρδισε το Guinness Peat Aviation Book Award, ελλ. εκδ. "Το βιβλίο της αλήθειας", μτφρ. Μαρία Δημητροπούλου- Αθανασιάδου, εκδ. Ωκεανίδα 1993). Ακολούθησαν τα βιβλία "Ghosts" (1993), "Athena" (1995), "The Untouchable" (1997, "O αδιάφθορος", μτφρ. Κατερίνα Τζωρίδου, εκδ. Καστανιώτη 1998), "Eclipse" (2000, "Η έκλειψη", μτφρ. Ελένη Παγκαλιά, εκδ. Καστανιώτη 2002), "Shroud" (2002) και "Prague Pictures: Portrait of a City" (2003, "Πράγα: πορτρέτα μιας πόλης", μτφρ. Λύο Καλοβυρνάς, εκδ. Μεταίχμιο 2005). Σήμερα ζει στο Δουβλίνο και γράφει λογοτεχνική κριτική στους "The Irish Times". Tο 2005 το μυθιστόρημά του "The Sea" ("Η θάλασσα", μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο, εκδ. Καστανιώτη 2005) τιμήθηκε με το βραβείο Booker, σε μια από τις καλύτερες χρονιές του θεσμού.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)




Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010

Τόνι Μόρισον:"Το έλεος".

 ...το να σου έχει δοθεί εξουσία πάνω σ' έναν άλλο είναι σκληρό,το να επιβάλεις με τη βία την εξουσία σ' έναν άλλο είναι λάθος,το να παραχωρείς την εξουσία του εαυτού σου σ΄ έναν άλλο είναι συμφορά..."

   Μια συγκλονιστική τραγωδία συμπυκνωμένη σε ένα αστραφτερό αριστούργημα από τη νομπελίστρια συγγραφέα. Το προανάκρουσμα της "Αγαπημένης", τοποθετημένο δύο αιώνες νωρίτερα.
Στα 1680 το δουλεμπόριο βρισκόταν ακόμη στα σπάργανα. Στην Αμερική, ωστόσο, θρησκευτικοί και ταξικοί διαχωρισμοί, προκατάληψη και καταπίεση ήταν ευρύτατα διαδεδομένα, δημιουργώντας πρόσφορο έδαφος ώστε να ριζώνουν η δουλεία και το ταξικό μίσος.
Ο Τζέικομπ είναι ένας αγγλοολλανδός έμπορος και τυχοδιώκτης που κατέχει ένα μικρό αγρόκτημα στον σκληρό Βορρά. Παρά την απέχθειά του για τις συναλλαγές σε "σάρκα", δέχεται να αγοράσει ένα κοριτσάκι από τον ιδιοκτήτη μιας φυτείας στο καθολικό Μέριλαντ. Πρόκειται για έναν οφειλέτη του Τζέικομπ, που του προσφέρει το παιδί για να ξεπληρώσει ένα μέρος του χρέους του. Το όνομα της μικρής μαύρης είναι Φλόρενς. Έχει "τα χέρια μιας σκλάβας και τα πόδια μιας πορτογαλίδας κυρίας", ξέρει να γράφει και να διαβάζει, και ίσως φανεί χρήσιμη στο αγρόκτημα. Η Φλόρενς είναι διψασμένη για αγάπη. Στην αρχή την αποζητά από τη μεγαλύτερή της υπηρέτρια στο σπίτι του καινούργιου της κυρίου, αλλά αργότερα στα δεκαέξι της, από τον ωραίο σιδερά, έναν ελεύθερο Αφρικανό που εισβάλλει ορμητικά στις ζωές των γυναικών του βιβλίου...
Όλες τους έχουν μια ιστορία να αφηγηθούν. Η Λίνα, η ιθαγενής υπηρέτρια, που η φυλή της αφανίστηκε από επιδημία· η Κυρά τους, η Ρεβέκκα, που έχει γνωρίσει την εξαθλίωση και τη θρησκευτική προκατάληψη στη γενέτειρά της, την Αγγλία· η νεαρή Σόροου, η αλλοπαρμένη κόρη ενός πλοιάρχου, μόνη επιζήσασα από ένα ναυάγιο που ξεκλήρισε το πλήρωμα του καραβιού· και τέλος η μητέρα τής Φλόρενς, σκλάβα στη φυτεία του Μέριλαντ.
Είναι η ιστορία μιας δοκιμασίας -άντρες και γυναίκες που προσπαθούν να επινοήσουν έναν καινούργιο ρόλο για τον εαυτό τους μέσα στις αχανείς εκτάσεις του Νέου Κόσμου.
Το "Έλεος" αποκαλύπτει αυτό που κρύβεται κάτω από την επιφάνεια της δουλείας, καθώς και το πρώτο κεφάλαιο της ιστορίας της ζάχαρης, αυτής της τεράστιας χοάνης που έμελλε να καταβροχθίσει εκατομμύρια ψυχές. Όμως στον πυρήνα του βιβλίου, όπως και στην "Αγαπημένη", βρίσκεται η διφορούμενη, ανησυχητική ιστορία μιας μητέρας και μιας κόρης που προσπαθούν να ζήσουν σε έναν βίαιο κόσμο -έναν κόσμο που οι πράξεις του ελέους, όπως και το καθετί, έχουν απρόβλεπτες συνέπειες.

Η Τόνι Μόρισον γεννήθηκε στο Λορέιν του Οχάιο το 1931. Το αληθινό της όνομα είναι Chloe Anthony Wofford και ήταν το δεύτερο από τα τέσσερα παιδιά μιας οικογένειας μαύρων της εργατικής τάξης. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στα Πανεπιστήμια Κορνέλ και Χάουαρντ και εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Χάουαρντ και το Γέηλ. Σήμερα μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στη Ν.Υόρκη και το Πρίνστον του Νιού Τζέρσεϊ, στο Πανεπιστήμιο του οποίου και διδάσκει. Έχει γράψει πολλά μυθιστορήματα: "The Bluest Eye" ("Γαλάζια Μάτια", 1970), "Sula" ("Σούλα", 1973), "Song of Solomon" ("Το τραγούδι του Σόλομον", 1978, τιμημένο την ίδια χρονιά με το Εθνικό Βραβείο Κριτικών), "Tar Baby" ("Παιδί από κάρβουνο", 1981), "Beloved" ("Αγαπημένη", 1988, Βραβείο Πούλιτζερ του 1988), "Jazz" ("Τζαζ", 1992). Έχει επίσης ασχοληθεί με το δοκίμιο. Τα έργα της "Παίζοντας στο σκοτάδι: Το λευκό χρώμα και η λογοτεχνική φαντασία" και "Φυλετική δικαιοσύνη: Η δύναμη της ράτσας" είναι συλλογές δοκιμίων, στα οποία εξετάζονται θέματα φυλετικής συνείδησης και λογοτεχνικής έκφρασης. Το 1993 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ για το σύνολο του έργου της.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)









Στο «Ελεος» των ισχυρών | Άρθρα | Ελευθεροτυπία

Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010

Tζ. Μ. Κούτσι:"Ένας αργός άνθρωπος".


Όταν ο φωτογράφος Πολ Ρέιμεντ χάνει το πόδι του ύστερα από ένα ατύχημα με το ποδήλατό του, βλέπει τη μοναχική του ζωή να αλλάζει οριστικά, ανεξάρτητα από τις προσωπικές του επιθυμίες και επιλογές. Επιστρέφει στο εργένικο διαμέρισμά του, στην Αδελαΐδα και αρνείται σθεναρά τη λύση της πρόθεσης, αλλά ταυτόχρονα τον ενοχλεί πολύ το ότι ξαφνικά είναι υποχρεωμένος να εξαρτάται από τους άλλους. Οι αναδρομές στα εξήντα χρόνια της ζωής του ενισχύουν την απελπισία του και τη μοιρολατρική του στάση, μέχρι τη στιγμή που συνειδητοποιεί ότι έχει αρχίσει να ερωτεύεται τη Μαριγιάνα, την κροάτισσα νοσοκόμα του, μια γυναίκα πρακτική και γήινη που παλεύει να συντηρήσει την οικογένειά της σε μια ξένη χώρα. Οι σκέψεις του Πολ επικεντρώνονται πλέον στο πώς θα κερδίσει την καρδιά της. Ακριβώς τότε κάνει την εμφάνισή της στη ζωή του η μυστηριώδης συγγραφέας Ελίζαμπεθ Κοστέλο και τον προκαλεί να πάρει δυναμικά τη ζωή του στα χέρια του.


Ο αγώνας που ο Πολ Ρέιμεντ καλείται να δώσει σε διάφορα επίπεδα για να αποδείξει την ανθρωπιά του καταγράφεται με τον απόλυτο και ασυμβίβαστο τρόπο του Κούτσι και το αποτέλεσμα είναι μια βαθύτατα συγκινητική ιστορία για την αγάπη, τον έρωτα και τη θνητότητα.
 
Ο Τζ. Μ. Κούτσι γεννήθηκε το 1940 στο Κέιπ Τάουν. Σπούδασε στη Νότιο Αφρική και στις ΗΠΑ, όπου εργάστηκε ως καθηγητής πανεπιστημίου ως το 1983. Το 1984 εκλέχτηκε καθηγητής αγγλικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιπ Τάουν. Το 2002 μετακόμισε στην Αυστραλία, όπου και διαμένει. Η καριέρα του ως συγγραφέα ξεκίνησε το 1974. Έχει γράψει τα βιβλία: "Dusklands" (ελλ. μτφρ. "Σκοτεινές χώρες", 1974), "Στην καρδιά της χώρας" (1977), "Περιμένοντας τους βαρβάρους" (1980, Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας, το σημαντικότερο λογοτεχνικό βραβείο της Νότιας Αφρικής, βραβεία James Tait Black και Geoffrey Faber), "Βίος και Πολιτεία του Μάικλ Κ." (1983, βραβείο Booker, βραβείο Femina και Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας), "Foe" (ελλ. μτφρ. "Μια γυναίκα στο νησί του Ροβινσώνα", 1986), "Τα χρόνια του σιδήρου" (1990, βραβείο της Sunday Express για το Βιβλίο της Χρονιάς), "Ο άρχοντας της Πετρούπολης" (1994, Διεθνές Βραβείο Μυθοπλασίας των Irish Times), "Ατίμωση" (1999, βραβείο Booker και Commonwealth writers'), "Ελίζαμπεθ Κοστέλο" (2003), "Slow man" (ελλ. μτφρ. "Ένας αργός άνθρωπος", 2005), τα αυτοβιογραφικά αφηγήματα "Σκηνές απ' τη ζωή ενός παιδιού" (1997, υποψήφιο για το National Book Critics Circle Award) και "Σκηνές απ' τη ζωή ενός νέου", καθώς και δοκίμια λογοτεχνικού περιεχομένου. Ο Τζ. Μ. Κούτσι ήταν ο πρώτος συγγραφέας που είχε την τιμή να του απονεμηθεί δύο φορές το βραβείο Booker. Το 2003 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Έχει επίσης τιμηθεί με το βραβείο της Κοινοπολιτείας, το Prix Etranger Femina και έχει λάβει τρεις φορές την υψηλότερη τιμητική διάκριση στη χώρα του.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σάββατο, 10 Ιουλίου 2010

Ορχάν Παμούκ:"H καινούργια ζωή".


"Μια μέρα διάβασα ένα βιβλίο κι από τότε άλλαξε ολότελα η ζωή μου". Έτσι αρχίζει αυτό το λυρικό, μαγευτικό μυθιστόρημα του Ορχάν Παμούκ. Είναι η καταπληκτική ιστορία ενός νέου, του Οσμάν, που συγκλονίζεται τόσο πολύ από το διάβασμα ενός βιβλίου, ώστε αποφασίζει να αφιερωθεί στην αναζήτηση της ζωής που αυτό του υπόσχεται. Παράλληλα ερωτεύεται τρελά την Τζανάν, που επίσης προσπαθεί να καταλάβει τα μυστικά του βιβλίου. Εκείνη όμως αγαπάει κάποιον άλλο, τον Μεχμέτ, κι όταν οι δυο τους εξαφανίζονται, ο Οσμάν φεύγει από την Πόλη κι αρχίζει ατέλειωτα ταξίδια στη μακρινή Ανατολία ψάχνοντας γι΄ αυτούς και για τον καινούργιο, επιθυμητό κόσμο του βιβλίου. Μαζί του παρασύρεται με την ίδια ταχύτητα κι ο αναγνώστης, που μεταφέρεται στην καρδιά μιας μοναδικής θλίψης και αγωνίας, όχι επειδή διαβάζει το βιβλίο, αλλά επειδή παρακολουθεί όσα συμβαίνουν στον ήρωά του. Το μυθιστόρημα αυτό, που είναι ένα υπέροχο ταξίδι στα επαρχιακά καφενεία με τις ασπρόμαυρες τηλεοράσεις, στα λεωφορεία με τα βίντεο, στους δρόμους με τα τροχαία ατυχήματα, σ' έναν κόσμο γεμάτο πολιτικές συνωμοσίες, δολοφονίες, παρανοϊκές πράξεις, πράκτορες ακριβείς σαν ρολόγια, στην ποίηση και την ομορφιά μιας πραγματικότητας που χάνεται, δείχνει ακόμα μια φορά ότι ο Ορχάν Παμούκ είναι ένας από τους πιο γνήσιους δημιουργούς του σύγχρονου μυθιστορήματος

O Oρχάν Παμούκ γεννήθηκε στην Kωνσταντινούπολη το 1952. Tελείωσε το λύκειο στη Pοβέρτιο σχολή, σπούδασε τρία χρόνια αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο και το 1976 αποφοίτησε από το Iνστιτούτο Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της Kωνσταντινούπολης. Έζησε τρία χρόνια στις HΠA, όπου εργάστηκε σαν ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Aϊόβα και στο Kολούμπια της Nέας Yόρκης.

Άρχισε να γράφει το 1974. Tο πρώτο του μυθιστόρημα, Tζεβντέτ μπέης και υιοί, βραβεύτηκε το 1979 στο διαγωνισμό μυθιστορήματος των εκδόσεων Mιλλιέτ. Tο βιβλίο αυτό εκδόθηκε το 1982 και την επόμενη χρονιά πήρε το βραβείο μυθιστορήματος Oρχάν Kεμάλ. Tο δεύτερο βιβλίο του, Tο σπίτι της σιωπής (1982), μεταφράστηκε στα γαλλικά και το 1991 τιμήθηκε με το βραβείο Prix de la découverte Européenne. Tο ιστορικό του μυθιστόρημα Tο Λευκό Κάστρο (1985 - "Ωκεανίδα" 2005) μεγάλωσε τη φήμη του μέσα κι έξω από την Tουρκία. Oι «Nιου Γιορκ Tάιμς» έγραψαν τότε γι’ αυτόν: «Ένα αστέρι γεννήθηκε στην Aνατολή». Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα Tο μαύρο βιβλίο, 1990, ένα από τα πιο συζητημένα και πολυδιαβασμένα έργα της σύγχρονης τουρκικής λογοτεχνίας, Η καινούργια ζωή, 1994, και Με λένε Κόκκινο, 1998. Tα βιβλία του Ορχάν Παμούκ έχουν μεταφραστεί σε πάρα πολλές γλώσσες. Eίναι παντρεμένος, έχει ένα κοριτσάκι και ζει στην Kωνσταντινούπολη. Έχει τιμηθεί το 2006 με το Nόμπελ Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Χαρούκι Μουρακάμι:"Μετά τον σεισμό"

Η οικονομία άνθιζε. Ο κόσμος είχε περισσότερα χρήματα απ’ όσα μπορούσε να ξοδέψει. Και τότε χτύπησε ο σεισμός.




Για τους πρωταγωνιστές τού Μετά το σεισμό, η βιβλική καταστροφή του Κόμπε είναι η ηχώ από ένα παρελθόν που έχουν θάψει εδώ και καιρό.

Μια γυναίκα παρατάει τον άντρα της, γιατί «είναι άδειος».

Ένας ζωγράφος, που φοβάται τα ψυγεία, ανάβει τελετουργικές φωτιές στην παραλία.

Μια γιατρός κουβαλάει μέσα της μια μυστηριώδη πέτρα.

Ένας γιγάντιος βάτραχος σώζει το Τόκιο από τον καταστροφικό σεισμό που ετοιμάζει το τεράστιο Σκουλήκι.



Ο Χαρούκι Μουρακάμι, ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής μας, ανατέμνει με την απαράμιλλη μαγεία του την ανθρώπινη κατάσταση και τη βία που κρύβεται κάτω από την επιφάνεια του σύγχρονου κόσμου.

Ο Χαρούκι Μουρακάμι, ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής μας, γεννήθηκε στο Kιότο το 1949. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Waseda. Τον Απρίλιο του 1974, παρακολουθώντας έναν αγώνα μπέιζμπολ, του ήρθε ξαφνικά η έμπνευση να γράψει το πρώτο του μυθιστόρημα. Tο 1974, επίσης, άνοιξε στο Τόκιο μαζί με τη γυναίκα του τη Γιόκο το τζαζ μπαρ «Peter Cat», το οποίο πούλησε το 1981 για ν’ αφοσιωθεί στο γράψιμο. Tο 1986 ταξίδεψε στην Ιταλία και στην Ελλάδα. Tο 1991 πήγε στις HΠA, όπου έμεινε τέσσερα χρόνια, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Princeton και στο William Howard Taft στην Καλιφόρνια κι έγραψε το μυθιστόρημα Tο κουρδιστό πουλί. Έργα του: Hear the wind sing, Pinball, 1973 και A wild sheep chase, τρία μυθιστορήματα που συνθέτουν την Τριλογία του Αρουραίου• Hard-boiled wonderland and the end of the world• Νορβηγικό δάσος• Dance dance dance• South of the border, west of the sun• The elephant vanishes, διηγήματα• Το κουρδιστό πουλί• Underground• Σπούτνικ αγαπημένη•After the quake• Kafka on the shore• Blind willow, sleeping woman, διηγήματα•After dark. Για το έργο του έχει τιμηθεί επανειλημμένα με βραβεία και τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε 40 γλώσσες. Έχει μεταφράσει στα γιαπωνέζικα έργα των Φ. Σκοτ Φιτζέραλντ, Tρούμαν Kαπότε, Tζον Ίρβινγκ και Pέιμοντ Kάρβερ. «Είναι απλώς ένα χόμπι», λέει, «όχι δουλειά». Από τις εκδόσεις «Ωκεανίδα» κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά του Tο κουρδιστό πουλί , Νορβηγικό δάσος και Σπούτνικ αγαπημένη.

Η οικονομία άνθιζε. Ο κόσμος είχε περισσότερα χρήματα απ’ όσα μπορούσε να ξοδέψει. Και τότε χτύπησε ο σεισμός.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)