Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Νίκος Καββαδίας:"Μαραμπού"

Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρισμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων και θα πεθάνω μια βραδυά σαν όλες τις βραδυές
χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων
.............................................................................
Μα ο εαυτός μου μια βραδυά μπροστά μου θα υψωθεί και λόγο ως ένας δικαστής στυγνός θα μου ζητήσει
κι αυτό τ' ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί
θα σημαδέψει κι άφοβα το φταίχτη θα χτυπήσει

..............................................................................
θα 'χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες 

2 σχόλια:

  1. Ανυπέρβλητος. Μόνο γι' αυτό το ποίημα που χτυπάει κατάστηθα χωρίς καν να οπλιζει. Απο τα καλύτερά του! Χρόνια Πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συγνώμη για την καθυστέρηση της ανταπόκρισης των ευχών,δεν κατάφερα να ρυθμίσω τις ειδοποιήσεις.

    Ο αγαπημένος μου ποιητής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή