Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Ιζαμπέλ Αλιέντε:"Το σπίτι των πνευμάτων ".

Μια χώρα που θα μπορούσε να είναι η Χιλή, και μια πολυπρόσωπη δυναστεία που σε κάθε μέλος της αναφέρεται διαδοχικά αυτό το χρονικό. Ο Εστέμπαν Τρουέμπα, ζάπλουτος γαιοκτήμονας, οικογενειακός δυνάστης, που οι τρομεροί θυμοί του συντάραζαν όλους γύρω του. Η Κλάρα, η νόμιμη σύζυγός του, υπερευαίσθητη, με απόλυτη πίστη στα πνεύματα που πλανιούνται στο μεγάλο αρχοντικό τους. Τα νόμιμα και εξώγαμα παιδιά του Εστέμπαν και οι απόγονοί τους, που οι μοίρες τους διασταυρώνονται στα παιχνίδια της αγάπης και της τύχης. Ανάμεσα στις διαφορετικές γενιές, ανάμεσα στους αφεντάδες και στ’ αποπαίδια, δημιουργούνται και διαλύονται σχέσεις σημαδεμένες από τον απόλυτο έρωτα, την εξοικείωση με το θάνατο, τη γλυκιά ή άγρια τρέλα του ενός ή του άλλου.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου). 

2 σχόλια:

  1. Αυτα τα πρώτα βιβλία της Αλιέντε, σκάλιζαν μέσα μου, μέσα απο τους χαρακτήρες τους. Η επιλογή του Jeremy Irons, ως Τρουέμπα, ήταν ατυχής κατά την άποψή μου, τον φανταζόμουνα ανθρωπο δέσμιο των παθών του π.χ. το Μάρλον Μπράντο, παρά το ξυλιασμένα παγωμένο ομοίωμα του Irons.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπήρξε μια φτωχή ταινία,από ένα πλούσιο βιβλίο.

    Κατά την ταπεινή μου άποψη,το καλύτερο βιβλίο της Αλιέντε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή