Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

Μάργκαρετ Άτγουντ:"Η χρονιά της πλημμύρας".


Σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, η οικολογική καταστροφή και η εξαθλίωση της ανθρώπινης ύπαρξης αποτελούν πλέον γεγονός. Ο Αδάμ-Ένα, ο καλοσυνάτος ηγέτης των Κηπουρών του Θεού ?μιας παραθρησκευτικής σέκτας που έχει αφιερωθεί στη συμφιλίωση της επιστήμης και της θρησκείας, καθώς και στη διατήρηση των φυτικών και ζωικών ειδών? είχε προβλέψει από καιρό μια φυσική καταστροφή, που θα άλλαζε τη μορφή της Γης. Και δυστυχώς επαληθεύεται. Μόνο δύο γυναίκες φαίνεται να έχουν επιζήσει: η Ρεν, μια νεαρή χορεύτρια που είχε βρει καταφύγιο σε στριπτιζάδικο, και η Τόμπι, μέλος της σέκτας Κηπουροί του Θεού, που έχει απομονωθεί σ? ένα πολυτελές σπα. ?ραγε υπάρχουν άλλοι επιζήσαντες; Η κολλητή της Ρεν; Ο αγαπημένος της Τζίμι; Καθώς ο Αδάμ-Ένα και οι οπαδοί του προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα σ? ένα μεταλλαγμένο κόσμο, η Ρεν και η Τόμπι θα πρέπει να ανακαλύψουν κι αυτές νέο νόημα στη ζωή τους.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).   

2 σχόλια:

  1. Η συνέχεια του "Ορυξ & Κρέικ", που αναφέρεται στις επιπτώσεις της καταστροφής στις υπόλοιπες κοινωνικές τάξεις, έξω απο τον κόσμο των ελίτ.
    Είναι πιο ανθρώπινο απο το Ορυξ κ Κρέικ, εξηγεί πολλά πράγματα και βέβαια δίνει και ένα διαφορετικό τέλος..
    Διακρίνεται όμως και σε αυτό το κείμενο, η ωμή βία που έχει εμποτίσει όλους τους επιζώντες, κάτι που με ανατριχιάζει. Ετσι θα γίνουμε άραγε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σίγουρα πιο ανθρώπινο και πιο κοντά στην σημερινή εποχή.Την ίδια απορία έχω και εγώ,που φοβάμαι ότι είναι πραγματικότητα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή