Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Πρίθι Ναΐρ:"Οι εκατό αποχρώσεις του άσπρου"


"Ίσως υπάρχουν εκατό αποχρώσεις της αλήθειας, ένα φάσμα από το φως ως το σκοτάδι. Τα πράγματα δεν είναι πάντα ακέραια, συμπαγή, δεν είναι άσπρα ή μαύρα, η ζωή δεν είναι τόσο απλή".
Ο Σάτσιν και η Μάγια ζουν ξένοιαστοι στην Ινδία με τη μητέρα τους Ναλίνι, που περνάει τις μέρες της μαγειρεύοντας μαγικές συνταγές με τη γιαγιά τους. Αναπάντεχα, ο πατέρας τους Ραούλ τούς καλεί να μετακομίσουν στο Λονδίνο, όπου δουλεύει ο ίδιος σε μια μεγάλη εταιρεία. Κι ενώ έχει αποκόψει τη γυναίκα και τα παιδιά του από τις ρίζες τους, τους εγκαταλείπει αφήνοντας πίσω του μια δίκη για χρέη και απάτη.
Μόνη σε ένα ολωσδιόλου ξένο περιβάλλον, αλλά αποφασισμένη να διατηρήσει το αίσθημα αυτοσεβασμού των παιδιών της, η Ναλίνι προσποιείται ότι ο σύζυγός της χάθηκε σε ένα μοιραίο ατύχημα. Μα καθώς ξεκινά η μάχη για την επιβίωση, ολόκληρη η νέα πραγματικότητα χτίζεται πάνω σε αυτό το ψέμα.
"Οι εκατό αποχρώσεις του άσπρου" είναι ένα μυθιστόρημα για την αλήθεια, σε μια προσέγγισή της μέσα από την τέχνη της μαγειρικής. Μια ιστορία για το ψέμα που λέγεται για χάρη του ευάλωτου, αλλά έρχεται στην επιφάνεια με απρόβλεπτες συνέπειες.
"Η ιστορία μιας μάνας και μιας κόρης, της Ναλίνι και της Μάγια, που ξεκινάει με τη γέννηση και τα ειδυλλιακά παιδικά χρόνια της Μάγια στη Βομβάη, που τελειώνουν ξαφνικά όταν ο πατέρας φέρνει την οικογένεια στο Λονδίνο... Έντονα λυρικό και άμεσο, συγκινητικό και δυνατό".
The Guardian

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).


Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

Χαρούκι Μουρακάμι:«Νότια των συνόρων, δυτικά του ήλιου»



Το «Νότια των συνόρων, δυτικά του ήλιου» είναι η τελευταία παρουσία του σπουδαιότερου σύγχρονου Ιάπωνα δημιουργού Χαρούκι Μουρακάμι, στην Ελληνική βιβλιογραφία. Εκδόθηκε το 1992,πέντε χρόνια μετά την μεγάλη επιτυχία του «Νορβηγικού δάσους» και δύο χρόνια πριν το «Κουρδιστό πουλί»,βιβλία ήδη αγαπητά στους Έλληνες αναγνώστες.
Μέσα από την απλότητα και την αμεσότητα της αφήγησης και τον αριστουργηματικό τρόπο που χειρίζεται το υλικό του o Μουρακάμι, ακολουθούμε την ζωή του Χατζίμε (ξεκίνημα στα Ιαπωνικά).Μοναχοπαίδι της αμέσως μεταπολεμικής γενιάς, γιος αυτών που βίωσαν τον πόλεμο, αλλά που όταν γεννήθηκε τίποτε δεν μαρτυρούσε τον πόλεμο. Ανήκει στην γενιά που γέννησε το ριζοσπαστικό φοιτητικό κίνημα στην Ιαπωνία, που φώναξαν όχι στην λογική του ύστερου καπιταλισμού και που είχε καταβροχθίσει όσα μεταπολεμικά ιδανικά είχαν απομείνει. Με σκηνικό μια Ιαπωνία σε τρελούς αναπτυξιακούς ρυθμούς, ο Χατζίμε πορεύεται μια θαμπή ζωή, που πληγώνει τους άλλους αλλά και τον ίδιο.
Άχρωμος μοναχικός υπάλληλος σε εκδοτικό οίκο, που τον μέλλον του θα ήταν να σέρνει τις αλυσίδες του μέχρι την σύνταξη, παντρεύεται την Γιουκίτο, αυτή που έχει στο βλέμμα της, κάτι μόνο γι’ αυτόν. Ο γάμος είναι η μεγάλη ανατροπή στην μέχρι τότε μονοχρωμία της ζωής του. Από τον εκδοτικό ήχο, ιδιοκτήτης τζαζ μπαρ, μοιάζει να ζει την ζωή κάποιου άλλου από το τιμόνι της BMW του. Όλα μοιάζουν να κυλούν σύμφωνα με το ρεύμα, ώσπου ξαφνικά στην ζωή του εισβάλει ο παιδικός του έρωτας, η Σιμαμότο, αυτή που καταλάβαινε τα βιβλία που διάβασε και την μουσική που άκουγε, πανέμορφη και μυστηριώδεις, ζωντανεύει το πάθος είκοσι χρόνια μετά, βιώνει τον έρωτα μέσα από την εξιδανίκευση και τον πόνο της απουσίας.
Ο Μουρακάμι μας μεταφέρει με μια μαγευτική άμεση αφήγηση τις ψυχολογικές ανατροπές του ήρωά του, την διεκδίκηση των θέλω του, την σαγηνευτική έλλειψη, που είναι ακόμη πιο δυνατή από τον ίδιο τον έρωτα. Καταπιάνεται με τις φαινομενικά απλές ζωές συνηθισμένων ανθρώπων, προσπαθώντας να διεισδύσει κάτω από την παγωμένη επιφάνεια, διερευνά το εύθραυστο της ανθρώπινης φύσης, την κρίση της μέσης ηλικίας, τις αστικές ζωές που συνθλίβονται στο αβίωτο τοπίο της καθημερινότητας, μέσα από την ρομαντική αγάπη.
Το θέμα γνωστό και ίσως απλοϊκό, αλλά ο Μουρακάμι με μια ποιητική στοχαστική αφήγηση, μας δείχνει πως σημασία δεν έχει το υλικό, αλλά ο τρόπος που το χειρίζεσαι.



                                                                                                                    Θ.Ζ.