Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Γιώργος Σκούρτης:"Αυτά και άλλα πολλά".

Το Αυτά κι άλλα πολλά είναι σίγουρα ένα βιβλίο-σοκ, που μιλάει έξω απ' τα δόντια για τη σκληράδα των καθημερινών μας σχέσεων, την κοινωνική διαφθορά και τη διάλυση της ανθρώπινης προσωπικότητας μέσα σ' αυτό το βρομερό κόσμο της αγοράς και των ψυχικών καταναγκασμών. Σκόρπιες ιστορίες, γραμμένες με τη γνωστή αδυσώπητη, αλλά συνάμα αποκαλυπτική, γλώσσα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας.

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

Σωτήρης Δημητρίου:" Τα ζύγια του προσώπου"

Διάφορα κορίτσια περπατούσαν αγέρωχα, προσβλητικά. Ήταν αξιοθαύµαστο το πώς τόνιζαν µε το ντύσιµό τους τα φυσικά χαρίσµατά τους. Κ"αι οι πιο ελκυστικές όµως ήξεραν ότι ο πόθος του άντρα κρατάει λίγο. Ας στόλιζαν, ας µεριµνούσαν εξ αυτού του λόγου για το σώµα τους, στην αγάπη τις οδηγούσαν τα βήµατά τους. Και προσπαθούσαν κυρίως µε τα χαρίσµατα των προσώπων τους να κάνουν τον πόθο πιο υποκειµενικό, πιο προσωπικό και µόνιµο. Ένιωθαν κι αυτές όπως η Αζερίν ότι µόνον η αγάπη θα αδιαφορούσε για την ηδονή, ίσως µόνον η αγάπη θα δηµιουργούσε περίπου µόνιµες προϋποθέσεις ηδονής. Μόνον η αγάπη θα περιέβαλε την ηδονή µε φως.

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Κόκκας Ν., Ν.Κωνσταντινίδης, Ρ.Μεχμεταλή:"Τα Πομακοχώρια της Θράκης"

Στα Πομακοχώρια της Θράκης η μοναδική φυσική ομορφιά δεμένη με την ευγένεια των ανθρώπων ταξιδεύει το νου του επισκέπτη μέσα στο χρόνο. Τα καλοκαίρια είναι λουσμένα με ήλιο, οι χειμώνες στολισμένοι στα λευκά. Οι φιλόξενοι Πομάκοι πρόθυμα θα σας χαρίσουν τη φιλία τους. Θα σας καλωσορίσουν με ένα χαμόγελο και θα σας ξεναγήσουν στα μέρη τους. Αν τους πλησιάσετε πιο πολύ μπορεί να μοιραστούν μαζί σας κάποιες από τις παλιές τους ιστορίες. Αν τύχει και βρεθείτε μέσα σε ένα πομάκικο σπίτι μπορεί να χαρείτε έξυπνα ανέκδοτα και παραμύθια ή ακόμα να φτάσουν στα αφτιά σας οι ήχοι ενός παλιού πομάκικου τραγουδιού. 
Τα Πομακοχώρια της Θράκης αποτελούσαν παλιότερα μια ιδιαίτερη πολιτιστική ενότητα που εκτεινόταν κατά μήκος της οροσειράς της Ροδόπης, από τον ποταμό Νέστο στα δυτικά μέχρι τον ποταμό Άρδα στα Βόρεια και λίγο πριν τον 'Εβρο στα Ανατολικά. Σήμερα, με τις πολιτιστικές αλληλεπιδράσεις που έχουν συντελεστεί τα όρια έχουν γίνει περισσότερο δυσδιάκριτα. 'Ομως, ο ζωτικός χώρος των Πομάκων παραμένει κυρίως ο ορεινός όγκος της Ροδόπης, όπως αυτή μοιράζεται ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία. 
Η σημερινή θέση των Πομάκων ως τμήμα της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης (μαζί με τους Αθίγγανους και τους Τουρκογενείς) προσδιορίστηκε στα νεότερα χρόνια από τη Συνθήκη της Λωζάννης. Οι Πομάκοι αποτελούν σήμερα το 35% της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης και αριθμούν περίπου 40.000 κατοίκους. 
Στα περισσότερα Πομακοχώρια του Ν. Ροδόπης η πομακική γλώσσα μιλιέται πια μόνο από τους γεροντότερους και έχει αντικατασταθεί από την τουρκική. Αντίθετα, στα περισσότερα Πομακοχώρια του Ν. Ξάνθης η πομακική γλώσσα επέζησε και επιζεί ακόμα. Στο Ν. Ξάνθης, οι περισσότεροι νέοι Πομάκοι, όταν βρίσκονται στην Ξάνθη, μιλούν κατά σειρά προτίμησης πρώτα στα ελληνικά, δεύτερον στα πομακικά και τρίτον στα τουρκικά. Και βέβαια, μέσα στα σπίτια τους η πομακική παραμένει η πρώτη γλώσσα που μιλούν. [...] (Από τον πρόλογο του βιβλίου)

"Τα λουτρά της Ελλάδας" (Περιηγητικός οδηγός) Κώστας Ζαχαρόπουλος, Πέπη Λουλακάκη, Ηλίας Μπαρμπίκας, Χρήστος Σχοινάς, Γιώργος Χριστοδουλόπουλος

Ταξιδέψαμε σε περισσότερα από 100 λουτρά της Ελλάδας, από τον Έβρο ως τη Νίσυρο και από τους Γαργαλιάνους ως την Αριδαία: σε θέρμες, λουτρονέρια, βρωμονέρια, ψωρονέρια, ομορφονέρια, ιαματικά νερά, λασπόλουτρα, αγιάσματα, spa, ατμοθέρμες, χαμάμια, λίτζα, χαβούζες, άμπλες και άλλα περίεργα. Τις παρατηρήσεις μας, τα συμπεράσματά μας, τις ιστορίες που ακούσαμε στα λουτρά και τις πληροφορίες που ξεθάψαμε από παλιά συγγράμματα καταγράφουμε σ' αυτό το βιβλίο. Δεν είδαμε τα λουτρά μέσα από το πρίσμα της ιαματικής τους ιδιότητας. Ασχοληθήκαμε με την ψυχαγωγία που μπορούν να προσφέρουν. Και σ' αυτή την έννοια πρωταγωνιστές είναι το τοπίο, οι άνθρωποι που θα συναντήσεις και κυρίως το νερό!