Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

Σίγκμουντ Φρόιντ:"Πρακτική ψυχανάλυση".


Ο τίτλος αυτής της μικρής μελέτης χρειάζεται εξήγηση. Πρακτικοί: μη γιατροί, και το ερώτημα είναι αν άνθρωποι που δεν είναι γιατροί επιτρέπεται να ψυχαναλύουν άλλους. Αυτό το ερώτημα εξαρτάται χρονικά και τοπικά. Χρονικά εφόσον μέχρι τώρα κανένας δεν ενδιαφέρθηκε "Ποιός" ασκεί την ψυχανάλυση. Η απαίτηση ότι μόνο οι γιατροί πρέπει να ασκούν ψυχανάλυση, προέρχεται από μια νέα και προφανώς φιλικότερη στάση απέναντι στην ψυχανάλυση. Σύμφωνα με αυτή τη στάση σε ορισμένες περιπτώσεις πρέπει να εφαρμόζεται η ψυχαναλυτική θεραπεία, αλλά τότε μόνο από γιατρούς. Το γιατί θα το δούμε παρακάτω. Στη Γερμανία και στην Αμερική η ψυχανάλυση σημαίνει ακαδημαϊκή συζήτηση, γιατί σε αυτές τις χώρες κάθε άρρωστος μπορεί να υποβληθεί σε ψυχαναλυτική θεραπεία όπου και από όποιον θέλει, και ο καθένας μπορεί σαν "κομπογιαννίτης" να ψυχαναλύσει όσους θέλει, αρκεί να αναλαμβάνει την ευθύνη για την πράξη του. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου