Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

Μάνος Ελευθερίου:"Η γυναίκα που πέθανε δύο φορές".


Δεκέμβριος 1944. Μες στην παραφροσύνη ενός εμφύλιου πολέμου, το ευτελέστερο πράγμα είναι η ανθρώπινη ζωή. Τη συνέλαβαν και το ίδιο βράδυ την εκτέλεσαν. Ανθρωποθυσία; Εκείνο όμως το γυμνό σώμα που της αποδόθηκε δεν ήταν το δικό της. Το μοιραίο λάθος έγινε μέσα στον πανικό και την απόγνωση του αδελφού της στο νεκροτομείο. Έτσι, στο άγνωστο σώμα δόθηκε το ένδοξο όνομά της. Εκείνη όμως ζούσε. Αλλού. Πενήντα χρόνια μετά ένας νέος γιατρός προσπαθεί να μάθει την αλήθεια από εκείνον που συνέλαβε τη γυναίκα, την Καλλιτέχνιδα. Να μάθει τι κρύβεται πίσω από την ηλικιωμένη γυναίκα που περιθάλπει σπίτι του και που ο ίδιος υποστηρίζει ότι είναι Εκείνη. Είναι όμως Εκείνη; Ποιο φως μπορεί να φωτίσει το παρελθόν μας και τη ζωή μας, ακόμα κι αν εμφανιστούν εκατό μάρτυρες και εκατό χαρτιά; Μια φανταστική ιστορία για τα παιχνίδια που παίζει ο χρόνος ακόμα και σ' εκείνους οι οποίοι κάποτε κρατούσαν μαστίγιο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σάββατο, 16 Μαΐου 2015

Μάριο Μάφι:"Underground"


Η κουλτούρα Underground στη μουσική, την ποίηση, το σινεμά και το θέατρο. Πειραματισμοί, αυτοσχέδιοι και νέοι ρυθμοί. Μπητ, ναρκωτικά, πολιτική, επαναστατικές και εξεγερσιακές τάσεις. Φεμινίστριες και ομοφυλοφιλικό κίνημα. Αμφισβήτηση και αντιεξουσιαστική έκφραση στη ζωή και την τέχνη.

Λουίς Ροθιονέλο:"Οι φιλοσοφίες του Underground"


Αν μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε με κάποιο τρόπο το πολύμορφο φάσμα των φιλοσοφιών του Underground, θα τις προσδιορίζαμε ως ιρασιοναλιστικές φιλοσοφίες. Όλες, οι υποκειμενικές ή αντικειμενικές, έχουν προϋποθέσεις διαφορετικές από τον ρασιοναλισμό και καμιά τους δεν αποδέχεται τις γνωσιολογικές μεθόδους ή τα αξιώματα της λογικής σκέψης. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι χαοτικές, ανόητες και άχρηστες - αντιθέτως μπορούν να είναι τόσο καλά διαρθρωμένες, αποτελεσματικές και συνεπείς όσο και ο ρασιοναλισμός. Είναι μια άλλη μέθοδος γνώσης, μια άλλη μορφή αγάπης για τη σοφία, διαφορετική από τον ρασιοναλισμό. Για να ακριβολογούμε,δεν είναι ένα βιβλίο ενάντια στον ρασιοναλισμό, αλλά ενάντια στο μονοπώλιο του πάνω στις μορφές της γνώσης. Μονοπώλιο που στην ακραία του μορφή γίνεται πνευματικός απολυταρχισμός. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τζακ Κέρουακ:"Στο δρόμο".


...αυτό είναι το νόημα του "Στο δρόμο". Τι μας λέει ο αφηγητής του, ο Σαλ Παραντάιζ; "...Οι μόνοι που αξίζουν για μένα είναι οι τρελοί, αυτοί που τρελαίνονται να ζήσουν, να μιλήσουν, να σωθούν, που ποθούν τα πάντα την ίδια στιγμή, αυτοί που ποτέ δεν χασμουριώνται ή δεν λένε κοινότοπα πράγματα, αλλά που καίγονται, καίγονται, καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά...". Αυτή η αναζήτηση επιβεβαίωσης φέρνει τον Σαλ στο δρόμο για το Ντένβερ και το Σαν Φρανσίσκο, το Λος Άντζελες, το Τέξας και το Μεξικό, άλλοτε με τον Ντην Μόριαρτι, τον ήρωα-άγιο φίλο του, άλλοτε μονάχο του. [...] Υπάρχουν κομμάτια του "Στο δρόμο" όπου το γράψιμο έχει τόση ομορφιά που σχεδόν σου κόβεται η ανάσα. Υπάρχει η περιγραφή μιας τσάρκας μ' αυτοκίνητο μέσα απ' όλη τη χώρα που μοιάζει πολύ με μια τσάρκα πάνω σε τραίνο που αφηγείται ο Τόμας Γουλφ στο "Του καιρού και του Ποταμού". Υπάρχουν λεπτομέρειες ενός ταξιδιού στο Μεξικό (κι ένα ιντερλούδιο σ' ένα μεξικάνικο μπορντέλο) που είναι μαζί τρομερές, τρυφερές και αστείες. Και, τελικά υπάρχει μια περιγραφή τζαζ που δεν υπάρχει άλλη τέτοια στο αμερικάνικο μυθιστόρημα, τόσο για τη διορατικότητά της, όσο για το στυλ και την αριστουργηματική τεχνική της. Το "Στο δρόμο" είναι ένα μεγάλο μυθιστόρημα! (New York Times, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Άρθουρ Καίσλερ:"Το Μηδέν και το Άπειρο".


Το Μηδέν και το Άπειρο (1940) υπήρξε από την πρώτη στιγμή τεράστια εκδοτική και εμπορική επιτυχία. Μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και, επάξια, κατέκτησε θέση ανάμεσα στα κορυφαία "μυθιστορήματα ιδεών" του 20ού αιώνα. Με εντυπωσιακή οξυδέρκεια, αλλά και με τη ματιά και τη γνώση του ανθρώπου που γνωρίζει "από μέσα" τις πρακτικές του κομμουνιστικού κινήματος, ο Καίσλερ προσεγγίζει εδώ, εμμέσως πλην σαφώς, το ακανθώδες ζήτημα των περιβόητων Δικών της Μόσχας, στις οποίες ο Στάλιν και το καθεστώς του εξόντωσαν -μεταξύ άλλων- και όλη την "παλιά φρουρά" των Μπολσεβίκων. Μέσω του ήρωα του, του Ρουμπάσοφ, μέλους της ιστορικής ηγεσίας του Κόμματος, αλλά και μέσω των παράπλευρων ιστοριών και των άλλων χαρακτήρων του μυθιστορήματος, ο Καίσλερ φωτίζει τους μηχανισμούς και τις ψυχολογικές διεργασίες που ωθούσαν τους κατηγορουμένους σε αυτές τις "δίκες" να ομολογούν εγκλήματα που... ποτέ δεν διέπραξαν.(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

Άλντους Χάξλεϋ:"Θαυμαστός καινούργιος κόσμος"


Όλα αυτά τα φαντάστηκα πριν από δεκαπέντε χρόνια. Τότε η Ουτοπία φαινόταν να βρίσκεται μακριά. Την είχα τοποθετήσει 600 χρόνια από τώρα στο μέλλον. Σήμερα όμως δεν φαίνεται τόσο μακρινή. Ο τρόμος μπορεί να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας μέσα σ' έναν αιώνα. Κι αυτό, αν γλιτώσουμε από το κομμάτιασμα μιας τεράστιας έκρηξης στο μεταξύ. Αν δεν συγκεντρωθούμε και δεν χρησιμοποιήσουμε την επιστήμη σαν βοήθημα για τη δημιουργία μιας νέας, αυτόνομης ράτσας, θα 'χουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε πολλές δικτατορίες, ολοκληρωτισμούς, που θα στηρίζονται στον τρόμο και τον φόβο της ατομικής βόμβας και των συνεπειών της, ή σ' έναν υπερολοκληρωτισμό, που γεννιέται από το κοινωνικό χάος, την τεχνολογία γενικά και την ατομική επανάσταση ειδικά, και εξελίσσεται σε μια κοινωνικής πρόνοιας τυραννία. Στην τυραννία της Ουτοπίας. "Όπως στρώσεις έτσι θα κοιμηθείς". Άλντους Χάξλεϋ, 1946

Άλντους Χάξλεϋ:"Παράδεισος και Κόλαση"


Στο βίβλο αυτό ο Άλντους Χάξλεϋ, ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του 20ού αιώνα, διερευνά τις άγνωστες δυνατότητες του ανθρώπινου νου και τις ανεξερεύνητες περιοχές της ανθρώπινης συνείδησης. Εξετάζει τον ρόλο των οραματικών εμπειριών (είτε προκαλούνται αυθόρμητα είτε με τη λήψη ψυχοτρόπων ουσιών) στις τέχνες και στις θρησκεύτηκες παραδόσεις διαφόρων πολιτισμών. Επιπλέον αναρωτιέται: ποσά πράγματα δεν μας αφήνει να αντιληφθούμε ο σύγχρονος τρόπος ζωής, πώς μπορεί η λήψη ουσιών να διευρύνει τη συνείδησή μας και γιατί, ορισμένες φορές, η πειραματική εμπειρία καθίσταται εφιαλτική;

Άλντους Χάξλεϋ:"Μετά από πολλά καλοκαίρια"


Αλλά, σαν όλες τις μανίες, είτε με τα ναρκωτικά ή τα βιβλία, με τη δύναμη ή το χειροκρότημα, η μανία για ηδονή τείνει να επιδεινώσει την κατάσταση που προσωρινά ανκουφίζει. Ο μανιακός κατεβαίνειστηνκιλάδα της σκιάς του δικού του ξεχωριστού μικρού θάνατου-κατεβαίνει ακούραστα, απελπιστικά κάτω σ'ανζήτηση κάτι άλλου, κάτι που δεν είναι ο εαυτός του. Κατεβαίνει και, είτε βίαια, είτε μέσα σε μια γλυκιά νωθρότητα, πεθαίνει και μεταμορφώνεται. Μετά το μικρό θάνατο ακολουθεί μια μικρή ανάσταση, μια ανάσταση μέσα απ' την απουσία αισθήσεων, μέσα από την έξαψη της αυτοεκμηδένισης, πίσω στη δυστυχία του να βλέπεις τον εαυτό σου μόνο και αδύναμο και ανάξιο, πίσω σε μια πιο πλήρη απομόνωση, σε μια οξύτερη αίσθηση της προσωπικότητας. Και όσι οξύτερη είναι η αίσθηση της ξέχωρης προσωπικότητας τόσο πιο μεγάλη είναι η απαίτηση άλλης μιας ακόμα εμπειρίας κτευναστικού θανάτου και μεταμόρφωσης. Η μανία ανκουφίζει, αλλά ανακουφίζοντας μεγαλώνει τον πόνο που απαιτεί ανακούφιση.

Τζον Χιρστ:"Σύντομη Ιστορία της Ευρώπης"


Ο διακεκριμένος αυστραλός ιστορικός Τζον Χιρστ συνθέτει το πανόραμα της ευρωπαϊκής ιστορίας ξεκινώντας από την αρχαιότητα και φτάνοντας ως τις μέρες μας. Σε κάθε κεφάλαιο του ανά χείρας βιβλίου εστιάζει σε μια συγκεκριμένη πτυχή: στην εξέλιξη των μορφών διακυβέρνησης· στην προέλευση και στην ποικιλία των γλωσσών στον ευρωπαϊκό χώρο· στα παιχνίδια εξουσίας μεταξύ πάπων και αυτοκρατόρων, καθώς και στις επιδρομές και τις κατακτήσεις που διαμόρφωσαν τη φυσιογνωμία της ηπείρου. Κατά την πορεία των γεγονότων, ο αναγνώστης έχει επίσης την ευκαιρία να γνωρίσει έναν απίθανο πρωταγωνιστικό θίασο: από ευσεβείς ιππότες έως φιλοπόλεμους πάπες, από γερμανούς ρομαντικούς έως γάλλους επαναστάτες, από απλούς ανθρώπους έως ιδιοφυείς ηγέτες. Εμπλουτισμένο με χάρτες, διαγράμματα και εικόνες, το σύντομο αυτό βιβλίο είναι μια οξυδερκής, προκλητική αλλά και χιουμοριστική καταγραφή της εξέλιξης ενός από τους σημαντικότερους ανθρώπινους πολιτισμούς. Θα το διαβάσετε σε δυο μέρες αλλά θα το θυμάστε μια ζωή. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)