Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Ντομινίκ Σιμονέ:"Τι είναι οικολογία;"


Τί σημαίνει οικολογία; Η λέξη εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια στο λεξιλόγιό μας, αλλά ήδη πήρε μια σημαντική θέση σε αυτό. Όλο και περισσότερο συνηθίζουμε να χαρακτηρίζουμε μερικές από τις πράξεις μας ή μερικές από τις ενέργειές μας "οικολογικές". Κι εδώ και λίγο καιρό, εμφανίζονται και στο πολιτικό προσκήνιο "οικολόγοι" με κάπως προκλητικό τρόπο.

Ένγκελμπερτ Σραμ:"Το αλφαβητάρι της οικολογίας".


Kαμιά επιστήμη δεν γνώρισε τα τελευταία χρόνια εξέλιξη παρόμοια με αυτή της οικολογίας. Ωστόσο, οι απαρχές της είναι σχεδόν άγνωστες στο ευρύ κοινό. H Οικολογία σαν επιστήμη γεννήθηκε, όσο κι αν αυτό μας φαίνεται παράξενο, χάρη στη σύγχρονη ανάπτυξη των φυσικών επιστημών. Oι πρώτες οικολογικές θεωρίες αναπτύχθηκαν ταυτόχρονα με τη Φυσική Φιλοσοφία στις αρχές των Nέων Xρόνων. Aφετηρία υπήρξε η θεωρία της Oικονομίας της Φύσεως και η έννοια της Oικολογίας όπως την όρισε ο Eρνστ Xαίκελ. M’ αυτό το πνεύμα πάντα ο συγγραφέας μελέτησε όλη τη νεότερη ιστορία και διερεύνησε την εξέλιξη της Oικολογίας φτάνοντας ως την αποφασιστική και συνταρακτική αναφορά της Λέσχης της Pώμης, "Tα όρια της ανάπτυξης". Για κάθε εποχή συγκέντρωσε και σχολίασε αποσπάσματα από τα πιο αντιπροσωπευτικά κείμενα, έτσι ώστε το βιβλίο αυτό ν’ αποτελεί ένα πολύτιμο οδηγό για όλους όσοι ενδιαφέρονται για την ιστορία της Oικολογίας.

Έντγκαρ Άλαν Πόε:"Ο Άγγελος του Παράξενου"


Στον τόμο αυτό των διηγημάτων του Έντγκαρ Άλαν Πόε περιλαμβάνονται μερικά από τα λιγότερο γνωστά διηγήματα του συγγραφέα, όπως είναι: Ο άγγελος του παράξενου, Η σφίγγα, Μεσμερική αποκάλυψη, Ο διάλογος ανάμεσα στην Ειράδα και τη Χάρμιον, Μέλλοντα ταύτα, Ο διάλογος ανάμεσα στο Μόνο και την Ούνα, Η δύναμη των λόγων.

Αρθούρ Ρεμπώ:"Μια εποχή στην κόλαση"



[...] "Μια εποχή στην κόλαση": ένα κείμενο αναμφίβολα διαχρονικό, αλλά ιδιαίτερα κοντινό στην εποχή μας. Σήμερα που όλα παγκοσμιοποιούνται κι οι αποχρώσεις σβήνουν στη μεταμοντέρνα ύφεση και αφωνία το "Μια εποχή στην κόλαση" ίσως να είναι το κατεξοχήν όχημα για μια καινούργια περιπέτεια, κολασμένη ή παραδείσια, διόλου πάντως χλιαρή και γκρίζα. Ένα κείμενο που δεν εντάσσεται πουθενά: ποίηση, μαρτυρία, αφήγημα, θεατρικός μονόλογος, φιλοσοφικό δοκίμιο, αυτοβιογραφία, χρονικό, ποιητική τέχνη, εξομολόγηση, ασκητική, προφητεία. Όλα αυτά και τίποτα απ' όλα αυτά. Μια πορεία από την απόλυτη λάμψη στην αμείλικτη πραγματικότητα, που καταλήγει στην απόλυτη σιωπή. Το παρανάλωμα. Η αλχημεία του βίου και του λόγου. Η αναίρεση. Το ψύχος της φλόγας και το καύμα του χιονιού. [...]Μια ποίηση φυγής που τρομάζει τους εφησυχασμένους, καθώς αποστρέφεται το κατεστημένο και τους αστούς, χωρίς να χαρίζεται σε καμιά κοινωνική τάξη. [...] (Από τον πρόλογο του Χριστόφορου Λιοντάκη)

Έμπερχαρντ Χορστ:"Μέγας Κωνσταντίνος".


Ο Μέγας Κωνσταντίνος (285-337), ο μεγάλος αυτός γνωστός - άγνωστος της Ιστορίας, απασχόλησε σχεδόν όσο κανένας άλλος Ρωμαίος αυτοκράτορας τις επόμενες γενιές. Έως σήμερα θεωρείται από κάποιους πρότυπο «γνήσιου ηγεμόνα» κι από άλλους η αρχή του τέλους της ρωμαϊκής κοσμοκρατορίας. Ο διαπρεπής συγγραφέας Έμπερχαρντ Χορστ δίνει εδώ μια νέα ερμηνεία στην αμφιλεγόμενη αυτή μορφή της ύστερης αρχαιότητας. Η αξιόπιστη, θεμελιωμένη σε ιστορικές πηγές εργασία του καθώς και η συναρπαστική, παραστατική αφήγηση καθιστούν αυτή τη μελέτη μια κλασική βιογραφία, ένα έργο αναφοράς στην ιστορική βιβλιογραφία.

Ρόμπερτ Γκρέιβς :"Εγώ, ο Κλαύδιος".


Ποιος είναι στην πραγματικότητα ο Κλαύδιος που οι συγγενείς και οι φίλοι τον αποκαλούν "εκείνος ο Κλαύδιος", "Κλαύδιος ο ηλίθιος", "Κλαύδιος ο ψευδός" ή "ο καημένος ο θείος Κλαύδιος"; Χίλια εννιακόσια χρόνια ύστερα από την άνοδο του στο θρόνο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, αυτός ο ίδιος Κλαύδιος -ο Τιβέριος Κλαύδιος Δρούσος Νέρων Γερμανικός- γίνεται ο αξιαγάπητος ήρωας ενός από τα πιο δημοφιλή ιστορικά μυθιστορήματα της εποχής μας. Συνεσταλμένος και ευγενικός, διόλου φιλόδοξος και στην πραγματικότητα έξυπνος και στοχαστικός, ζει τον 1ο μ.Χ. αιώνα στα ανάκτορα των πιο φημισμένων αυτοκρατόρων της Ρώμης, του θεϊκού Αυγούστου, του παππού του, του αυταρχικού Τιβέριου, του θείου του και του αιμοβόρου Καλιγούλα, και με την οξύνοια, το χιούμορ και την αδιαμφισβήτητη ικανότητα να καταλαβαίνει τους ανθρώπους, κατορθώνει όχι μόνο να διαφύγει και να επιβιώσει των ραδιουργιών της αυλής, αλλά και να ανακηρυχθεί ύπατος αρχηγός της απέραντης Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. (Από την παρουσίασησ το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Φίλιπ Ροθ:"Ο καθηγητής του πόθου".


Η ιστορία του Ντέιβιντ Κέπες, ενός τυχοδιώκτη του πνεύματος και του αισθήματος, που κινείται μέσα σ' έναν κόσμο αισθησιακών δυνατοτήτων, ψάχνοντας να συνδυάσει την ηδονή με την αξιοπρέπεια. O Ντέιβιντ Κέπες, νεαρός καθηγητής (πολύ χαρισματικός) συγκριτικής λογοτεχνίας, έχει παραμείνει σπουδαστής (επίσης χαρισματικός) του συγκριτικού ερωτισμού. Έμβλημά του, η ρήση του Μπάιρον: "Άσωτος μεταξύ των λογίων, λόγιος μεταξύ των ασώτων". Η επισταμένη του σπουδή του πόθου περνάει πρώτα από σκαμπρόζικα παιχνίδια με την Μπέταν και την Μπιργκίτα, δύο πεταχτούλες Σουηδέζες, κι ύστερα τον βυθίζει στον εξωτισμό και το πάθος με την Έλεν: ωραία, μυστηριώδη, ατίθαση. Παντρεύεται την ηρωίδα του, αλλά βρίσκεται χαμένος στην έρημο του έρωτα. Η διάσχιση αυτής της ερήμου θ' αποδειχθεί σκληρή, και θα περιπλανηθεί εκεί ψάχνοντας για αποτυπώματα του πόθου. Κάποτε, επιτέλους, θ' ανακαλύψει την ανέλπιστη όαση. Η Κλερ είναι ωραία, φιλήδονη, αλλά κρυστάλλινη, απροσποίητη, ξεκάθαρη. Μήπως πρόκειται πάλι για οφθαλμαπάτη; O Φίλιπ Ροθ, ακολουθώντας τον Κέπες από την οικογενειακή θαλπωρή των παιδικών χρόνων ως τις αχανείς εκτάσεις της ερωτικής προοπτικής, από ένα menage a trois στο Λονδίνο ως τις ωδίνες της μοναξιάς στη Νέα Υόρκη, δημιουργεί ένα εξόχως ευφυές, συγκινητικό και συχνά ξεκαρδιστικό μυθιστόρημα με θέμα το δίλημμα της ηδονής: πού την αναζητούμε· γιατί την αποφεύγουμε· και πώς πασχίζουμε να κηρύξουμε μια ανακωχή ανάμεσα στην αξιοπρέπεια και τον πόθο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)