Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

Τάκης Θεοδωρόπουλος:"Το ξυπόλητο σύννεφο".


Οι θεοί, συνταξιούχοι εδώ και πολλούς αιώνες, ξέχασαν τον Δαίμονα που είχαν στείλει στην Αθήνα για να καθοδηγήσει τον Σωκράτη. Κι αυτός, λίγο πριν εγκαταλείψει το σύμπαν των ανθρώπων, αποφασίζει να αφηγηθεί την ιστορία των καιρών εκείνων. Πώς έφτασε στην πόλη στα χρόνια του Πελοποννησιακού Πολέμου, πως συνάντησε τον αλλόκοτο προστατευόμενό του, και για ποιο λόγο ο Αριστοφάνης αποφάσισε να γράψει τις "Νεφέλες" του, όπου παρουσιάζει έναν Σωκράτη αιθεροβάμονα, ο οποίος διδάσκει στους μαθητές του πώς να γλιτώνουν από τα χρέη τους χωρίς να τα πληρώσουν. Τα πράγματα περιπλέκονται, αφού ο κωμωδιογράφος διασύρει τον ήρωά του την ίδια στιγμή που τον κάνει διάσημο στην πόλη του, όπου ως τότε ζούσε στο περιθώριο, γνωστός μόνο στην ομήγυρη των φίλων του.

Τάκης Θεοδωρόπουλος:"Το αριστερό χέρι της Αφροδίτης"


Κανείς δεν την έψαχνε, κανείς δεν την περίμενε, κανείς δεν γνώριζε την ύπαρξή της, όμως μόλις την είδαν την αναγνώρισαν σαν να την έψαχναν καιρό. Η τυχαία ανακάλυψή της τον Απρίλιο του 1820 από τον Έλληνα Γιώργο Κεντρώτα, η απαγωγή της από τους Γάλλους μνηστήρες της και η μεταφορά της στο Λούβρο αποκαλύπτουν ένα μόνο μέρος του μυστικού της Αφροδίτης της Μήλου, της ντίβας που συνεχίζει δύο αιώνες μετά την αναγέννησή της να σαρώνει τις προτιμήσεις του κοινού. Ποιος και γιατί την πρωτοβάφτισε Αφροδίτη, ο συνταγματάρχης των Φιλελλήνων Ολιβιέ Βουτιέ, ο θαλασσοπόρος Ντυμόν ντ’ Υρβίλ ή ο κόμης Μαρσελύς; Ποιος ο ρόλος του Έλληνα συλλέκτη αρχαιοτήτων Νικολάκη Μουρούζη; Αν όντως βρέθηκε το αριστερό της χέρι με το «μήλον της έριδος», τότε ποιος το πήρε και πού χάθηκε; Το πραγματικό μυστικό της Αφροδίτης το κρύβει η ίδια της η μορφή. Η ιστορία της είναι η ιστορία της αναγέννησης ενός αριστουργήματος λίγους μήνες πριν ξεκινήσει ο αγώνας για την Αναγέννηση της νέας Ελλάδας, στην Ευρώπη της Ιεράς Συμμαχίας

Τάκης Θεοδωρόπουλος:Η μελαγχολία της Δευτέρας".


Τι έγινε σ' αυτά τα τέσσερα χρόνια και περάσαμε από την ευφορία του 2004 στην κατάθλιψη του 2008; Δεν χρειάζεται, νομίζω, να απαριθμήσω την αλυσίδα των σκανδάλων που δημιούργησαν κάτι σαν μιθριδατισμό, ένα είδος ανοσίας απέναντι στο δηλητήριο το οποίο, πέρα από μερικούς σπασμούς δημοσιότητας, αφομοιώνεται μια χαρά από τον οργανισμό μας. Όμως το πρόβλημα δεν είναι πολιτικό. Χρειάζεται να θυμηθούμε πως το καλοκαίρι του 2007 κάηκε ένα μεγάλο μέρος της Πελοποννήσου και της Εύβοιας και πως υπήρχαν βράδια που ο χάρτης των ειδήσεων ήταν γεμάτος πυρκαγιές απ' τον βορρά ως τον νότο. Χρειάζεται επίσης να θυμηθούμε πως έναν μήνα μετά την καταστροφή, στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, το άνθος της δημοκρατίας μας, οι υποψήφιοι κυβερνώντες δεν είχαν τίποτε να πουν για τις φλόγες που κατασπάραξαν το σώμα της χώρας σε ένα εκλογικό κοινό το οποίο δεν κούνησε ούτε το δαχτυλάκι του για να τους αναγκάσει να μιλήσουν. Χρειάζεται επίσης να θυμηθούμε πως στις ημέρες του Δεκεμβρίου η λεηλατημένη Αθήνα ήταν μια έρημη πόλη όπου κυκλοφορούσαν η ανασφάλεια και ο φόβος. Όντως, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες η Ελλάδα άλλαξε σελίδα. Μόνο που η αφήγηση η οποία άρχισε να εκτυλίσσεται από εκεί και πέρα δεν ήταν αυτή που μας είχε υποσχεθεί η υπεραισιοδοξία των καλοθελητών της συνείδησής μας. Και η μελαγχολία της Δευτέρας το πρωί που ακολούθησε το Σαββατοκύριακο εκείνο του 2004, μοιάζει τώρα πια να κρατάει ολόκληρη εβδομάδα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Γιούνας Γιούνασον:"Ο εκατοντάχρονος που πήδηξε από το παράθυρο και εξαφανίστηκε".


Ένας εκατοντάχρονος στα χνάρια του Φόρεστ Γκαμπ -εάν ο Γκαμπ ήταν ειδικός στα εκρηκτικά και τιμούσε υπέρ το δέον τη βότκα- αποφασίζει ότι ποτέ δεν είναι αργά για να κάνεις μια καινούργια αρχή... Μέσα στην ησυχία της κάμαράς του, στο γηροκομείο, ο Άλαν Κάρλσον περιμένει ένα πάρτι που εύχεται να μην άρχιζε ποτέ. Πρόκειται για το πάρτι των εκατοστών γενεθλίων του. Ο δήμαρχος και οι δημοτικοί σύμβουλοι θα είναι παρόντες. Οι δημοσιογράφοι από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης θα είναι επίσης παρόντες. Ο Άλαν, όμως, αποφασίζει να είναι απών. Έτσι, βάζει τις παντόφλες του και το σκάει από το παράθυρο. Έχοντας κάνει τη μεγάλη έξοδο, θα ζήσει μιαν απίθανη περιπέτεια η οποία θα τον φέρει αντιμέτωπο με διάφορους εγκληματίες, μια βαλίτσα γεμάτη μετρητά, κάμποσους ανίκανους αστυνομικούς και έναν ελέφαντα. Για οποιονδήποτε άλλο, αυτή η περιπέτεια θα ήταν μοναδική. Όχι όμως για τον Άλαν, που έχει ένα συγκλονιστικό παρελθόν, αφού έχει μοιραστεί γεύματα - και πολλά περισσότερα- με τον Στάλιν, τον Τσόρτσιλ, τον Μάο, τον Φράνκο, τον Τρούμαν και τον Ντε Γκολ, έχοντας διαδραματίσει ένα ρόλο-κλειδί σε μερικές από τις κορυφαίες στιγμές του 20ού αιώνα. Ένα ξεκαρδιστικά αστείο και βαθύτατα ανθρώπινο μυθιστόρημα για το ταπεινό μεγαλείο της κάθε μέρας και την ομορφιά τού να ζεις με πάθος ακόμα και όταν ο κόσμος πάει να σε πείσει ότι όλα είναι απελπιστικά άσχημα.

Γιούνας Γιούνασον:"Η αναλφάβητη που ήξερε να μετράει".


Στις 14 Ιουνίου του 2007, ο Βασιλιάς και ο Πρωθυπουργός της Σουηδίας εξαφανίστηκαν από μια δεξίωση στο παλάτι. Αργότερα ειπώθηκε ότι είχαν αρρωστήσει∙ η αλήθεια είναι διαφορετική. Η πραγματική ιστορία αρχίζει κάμποσα χρόνια πριν, το 1961, με τη γέννηση της Νομπέκο Μαγιέκι σε μια καλύβα, στο Σοβέτο της Νότιας Αφρικής. Η Νομπέκο ξέφυγε από τη συνηθισμένη μοίρα των γυναικών της περιοχής της, η οποία είναι να μεγαλώνουν γρήγορα και να πεθαίνουν νωρίς. Τη χτύπησε ένας μεθυσμένος οδηγός, μηχανικός στο επάγγελμα, και η ζωή της πήρε διαφορετική τροπή. Κατηγορήθηκε για το ατύχημα και αναγκάστηκε να δουλέψει για τον μηχανικό, που ήταν επικεφαλής ενός προγράμματος ζωτικής σημασίας για την εθνική ασφάλεια της χώρας. H Νομπέκο ήταν καλή στο νοικοκυριό, αλλά ακόμη καλύτερη –μια μικρή ιδιοφυΐα– στους αριθμούς. Ο μηχανικός, πάλι, δεν ήταν∙ και έκανε ένα τεράστιο λάθος. Τώρα μόνο η Νομπέκο το γνωρίζει… Γραμμένη με το σπιρτόζικο και πανέξυπνο χιούμορ του Γιούνας Γιούνασον, αυτή είναι μια ιστορία για το πώς η προσπάθεια μιας γυναίκας να αλλάξει το δικό της μέλλον κατέληξε να αλλάξει τα πάντα.

Ρόμπερτ Γκρέιβς:"Ηρακλής ο συνταξιδιώτης μου".


Τούτο το βιβλίο δεν είναι μόνον ένα σπουδαίο μυθιστόρημα, ένα πραγματικό αριστούργημα της σύγχρονης παγκόσμιας λογοτεχνίας, αλλά και κάτι πολύ σημαντικότερο: η ευρηματική σύνοψη του συνόλου σχεδόν της Ελληνικής Μυθολογίας, αντλημένη από τα κείμενα όλων των αρχαίων μυθογράφων και εντεταγμένη με τρόπο επιδέξιο και γοητευτικό στον καμβά της ιστορίας της Αργοναυτικής Εκστρατείας