Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016

Μάργκαρετ Ντυράς:"Το μακρύ ταξίδι στη μοναξιά της Λόλα Στάιν".


Θα της είχε βγάλει το μαύρο φόρεμα αργά αργά και μέχρι να το κάνει ένα μεγάλο μέρος του ταξιδιού θα είχε πραγματοποιηθεί. Είδα τη Λολ γδυτή, απαρηγόρητη ακόμα, απαρηγόρητη. Η Λολ δεν διανοείται καν ν απουσιάζει από το χώρο όπου πραγματοποιήθηκε αυτή η χειρονομία. Η χειρονομία αυτή δεν θα υπήρχε χωρίς εκείνη: σάρκα με σάρκα, φιγούρα με φιγούρα, τα μάτια της Λολ στυλωμένα στο πτώμα της. Γεννήθηκε για να τη δει. Άλλοι γεννιούνται για να πεθαίνουν. Η χειρονομία χωρίς το βλέμμα της Λολ πάνω της, πεθαίνει από δίψα, γίνεται σκόνη, εκμηδενίζεται. Η Λολ γίνεται στάχτη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου