Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016

Μάργκαρετ Ντυράς:"Το μακρύ ταξίδι στη μοναξιά της Λόλα Στάιν".


Θα της είχε βγάλει το μαύρο φόρεμα αργά αργά και μέχρι να το κάνει ένα μεγάλο μέρος του ταξιδιού θα είχε πραγματοποιηθεί. Είδα τη Λολ γδυτή, απαρηγόρητη ακόμα, απαρηγόρητη. Η Λολ δεν διανοείται καν ν απουσιάζει από το χώρο όπου πραγματοποιήθηκε αυτή η χειρονομία. Η χειρονομία αυτή δεν θα υπήρχε χωρίς εκείνη: σάρκα με σάρκα, φιγούρα με φιγούρα, τα μάτια της Λολ στυλωμένα στο πτώμα της. Γεννήθηκε για να τη δει. Άλλοι γεννιούνται για να πεθαίνουν. Η χειρονομία χωρίς το βλέμμα της Λολ πάνω της, πεθαίνει από δίψα, γίνεται σκόνη, εκμηδενίζεται. Η Λολ γίνεται στάχτη.

Μάργκαρετ Ντυράς: "Μάτια γαλανά μαύρα τα μαλλιά".


Ένας ομοφυλόφιλος και μια γυναίκα κι ανάμεσά τους ένας έρωτας απίστευτος. Ή θα μπούμε μέσα του ή δεν θα καταλάβουμε τίποτα. Γιατί η αληθινή τόλμη είναι εδώ, μπροστά μας. Βρισκόμαστε σ ένα κόσμο «κεκλεισμένων των θυρών» κι ωστόσο όλα είναι διάπλατα ανοιχτά. Μέσα σ ένα δωμάτιο ξαναβρίσκονται κάθε βράδυ ο άνδρας και η γυναίκα. Ανάμεσά τους η αγάπη, ο πόθος, το μίσος, η έλξη, η άπωση. Φτάνουν ως τα άκρα του πόνου κι ως την κορύφωση του πάθους.

Ντάσιελ Χάμετ:"Ο αδύνατος άντρας".


Ο Νικ Τσαρλς, δαιμόνιος έλληνας ντετέκτιβ, πιστεύει ότι έχει περάσει πια ανεπιστρεπτί ο καιρός που διαλεύκανε αστυνομικές υποθέσεις. Όταν όμως επιστρέφει ύστερα από χρόνια στη Νέα Υόρκη, μαζί με τη νεαρή σύζυγό του Νόρα, συναντά την κόρη του διάσημου εφευρέτη και παλιού του φίλου Κλάιντ Μίλερ Γουάιναντ, η οποία του ζητά να τη βοηθήσει να βρει τον εξαφανισμένο εδώ και δύο μήνες πατέρα της. Και ενώ ο Νικ είναι αποφασισμένος να μην εμπλακεί και να αγνοήσει την υπόθεση, ένας οπλισμένος άντρας εισβάλλει στο δωμάτιό του και τον αναγκάζει να αλλάξει γνώμη.

Φαρίμπα Χακτρουντι:"Οι όχθες του αίματος".


(...) Πρέπει να δείξουμε εγκαρτέρηση, Φαρί, είναι το μοναδικό φάρμακο, το μοναδικό μας όπλο... Ξέρεις πόσες μανάδες σφάχτηκαν σαν τη δικιά σου, πόσες βιάστηκαν, ταπεινώθηκαν... Ξέρεις πόσα παιδιά βασανίστηκαν μπροστά στα μάτια της μάνας τους; Πρέπει ν' αγωνιστούμε για την ελευθερία μας. Να τη λαχταράμε, με πάθος, σαν τον πιο αξιολάτρευτο εραστή. Πρέπει να την κερδίσουμε με τον πιο φλογερό έρωτα. (...) Σε μια πρώτη ανάγνωση αστυνομικό μυθιστόρημα, το βιβλίο αυτό δεν αξίζει μόνο για την αστυνομική του πλοκή. Μέσα από τις έρευνες ενός επιθεωρητή για τον μυστηριώδη θάνατο μιας ηλικιωμένης κυρίας στην Τεχεράνη, η συγγραφέας μας μεταφέρει στην καρδιά του σύγχρονου Ιράν, αποκαλύπτοντάς μας μια κοινωνία πληγωμένη από τη θρησκευτική δικτατορία των μολλάχ. Κυρίως όμως, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της, η Φαρίμπα Χακρουντί εκφράζει την οδύνη και τη συντριβή της μπροστά στο δράμα των γυναικών του Ιράν που υποφέρουν απ' την καθεστωτική βία και βαρβαρότητα. Στην ουσία, αποτίει φόρο τιμής στις ιρανές γυναίκες του χθες και του σήμερα.

Ρόμπερτ Βαν Γκούλικ:"Το Αίνιγμα του Κινέζικου Καρφιού".


Το «Αίνιγμα του Κινέζικου Καρφιού» διαδραματίζεται στο Πέι-τσόου, πρωτεύουσα μιας απομεμακρυσμένης επαρχίας στον Βορρά της αχανούς Κινέζικης Αυτοκρατορίας. Με τους αχώριστους βοηθούς του στο πλευρό του, ο Δικαστής Τι επιλύει τρία αποτρόπαια εγκλήματα και παραδίδει στη δικαιοσύνη έναν ψυχοπαθή εγκληματία και μια αδίστακτη γυναίκα με πανίσχυρη θέληση. Κατά τη διάρκεια της δύσκολης και πολύπλοκης έρευνάς του, που φτάνει να τον φέρει σε αντιπαράθεση με ολόκληρο τον πληθυσμό του Πέι-τσόου, ο δικαστής βρίσκεται συχνά μόνος· παρά τη γνώση της ανθρώπινης ψυχής που διαθέτει και την παροιμιώδη του σύνεση, δεν είναι εντελώς αμέτοχος των ανθρώπινων παθών. Κατορθώνει όμως να παραμείνει πιστός στο καθήκον του ως το τέλος.

Ρόμπερτ Βαν Γκούλικ:"Το Κόκκινο περίπτερο".


Το "Κόκκινο περίπτερο", όπου οι εκλεγμένες βασίλισσες της ομορφιάς στο Νησί του Παραδείσου συνήθιζαν να διασκεδάζουν με τους τυχερούς εραστές τους, είναι ο τόπος τριών μυστηριωδών θανάτων που περιλαμβάνουν και έναν που διαπράχθηκε τριάντα χρόνια νωρίτερα. Ο δικαστής Τι επεμβαίνει σ' αυτά τα τρία περίπλοκα προβλήματα με τον μεθοδικό, κοπιώδη τρόπο του, βοηθούμενος από τον πυγμάχο βοηθό του, Μά Γιούνγκ, του οποίου η ερωτική ψυχική διάθεση τον οδηγεί για άλλη μια φορά σε απροσδόκητες περιπέτειες. Μόνο μετά από πολλή δουλειά του μυαλού και των ποδιών του, καταφέρνει ο Δικαστής να ξεμπλέξει τα κουβαριασμένα νήματα και να φέρει στο φως το εκπληκτικό μυστικό του Κόκκινου Περίπτερου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

Ρόμπερτ Βαν Γκούλικ:"Φόνος στην Καντώνα".


Η περιπέτεια «Φόνος στην Καντώνα» μας μεταφέρει στο 680 μ.Χ. Πενηντάρης πια, ο γενειοφόρος πρύτανης των αστυνομικών εγκεφάλων της αρχαίας Κίνας φτάνει στην Καντώνα για να ερευνήσει κρυφά μια μυστηριώδη εξαφάνιση. Στα σκοτεινά σοκάκια και στους πανύψηλους ναούς του μεγάλου λιμανιού της Νότιας Κίνας, άραβες δολοφόνοι και κινέζοι κακοποιοί προσφέρουν τις υπηρεσίες τους για μίσθωση. Ο Δικαστής και οι πιστοί βοηθοί του εμπλέκονται σε έναν ιστό περίπλοκης πολιτικής συνωμοσίας και άγριων δολοφονιών.

Λόρα Πάλμερ:"Ύποπτος κόσμος".


Το κρυφό ημερολόγιο της Λόρας Πάλμερ όπως το είδε η Τζένιφερ Λιντς.

Πάκο Iγνάσιο Tάιμπο II:"Η σκιά της σκιάς".


1922 : Μια πόλη του Μεξικού που η Επανάσταση την έχει αφήσει σημαδεμένη από έναν άνεμο τρέλας : στρατιωτικοί που θέλουν να γίνουν εκατομμυριούχοι, απατεώνες που ο Πρώτος Παγκόσμιος πόλεμος τους έριξε στις ακτές, πιστολάδες, πόρνες, πλούσιες χήρες, βαρόνοι του πετρελαίου διατεθειμένοι να φάνε ένα κομμάτι της χώρας, Ισπανοί μαγαζάτορες, υπνωτίστριες, ποιητές που πεθαίνουν της πείνας, νεαροί πορφιρικοί που άλλαξαν πουκάμισο, αναρχικοί, γειτονιές επικίνδυνες, κινέζικες συνοικίες, καμπαρέ τρίτης κατηγορίας, καπνιστές οπίου... 1922, Πόλη του Μεξικού : Τέσσερις τυχοδιώκτες φίλοι που πήραν μέρος στα μεγάλα επαναστατικά κινήματα -ένας δημοσιογράφος που ειδικεύεται στα εγκληματολογικά, ένας δικηγόρος που η καλύτερη πελατεία του είναι οι πόρνες, ένας ποιητής δεξιοτέχνης στα διαφημιστικά σλόγκαν και σύντροφος του Πάντσο Βίγια και ένας αναρχικός συνδικαλιστής Κινέζος- συναντιούνται τα βράδια στο μπαρ του ξενοδοχείου Ματζέστικ για να παίξουν ντόμινο. Η δολοφονία ενός τρομπονίστα, η εκπαραθύρωση ενός συνταγματάρχη του στρατού, νυχτερινές ανταλλαγές πυροβολισμών, φαρμακωμένα σοκολατάκια, μια ωραία και μυστηριώδης γυναίκα θα παρασύρουν τους τέσσερις φίλους μακριά από το αγαπημένο τους ντόμινο, σε μια συνωμοσία που συνενώνει επίορκους Μεξικανούς συνταγματάρχες, Αμερικανούς γερουσιαστές και πετρελαϊκές εταιρείες.

Τσάριν Τζέρομ:"Η Άγρια Μαίρυλιν".


Το τρελό αυτό βιβλίο -τρελό σαν την ηρωίδα του- ανοίγει την τετραλογία του Ισαάκ Σαϊντέλ (1976). Θα ακολουθήσουν Ο Γαλανομάτης, Η παιδεία του Πάτρικ Σίλβερ και Ο μυστικός Ισαάκ. Μπορούν να διαβαστούν όλα μαζί ή και το καθένα χωριστά και ανεξαρτήτως σειράς, γιατί αυτό που τα ενώνει δεν είναι τόσο μια ιστορία, αλλά ένα άρωμα, μία φασαρία, ένα χρώμα ή μάλλον μια λωρίδα με χρώματα. Είναι μια μεγάλη τοιχογραφία της Νέας Υόρκης που, με το εβραϊκό χιούμορ της μας κάνει ίσως να σκεφτούμε ότι οι Αδελφοί Μαρξ, αναγεννημένοι, γύρισαν μια νέα ταινία μπαρόκ, όπου ένας Ιρλανδός Μπρύγκελ θα 'χει κάνει τα σκηνικά. Ο Ισαάκ ο αγνός, που τον φώναζαν έτσι οι εχθροί του στον υπόκοσμο και οι υποτιθέμενοι φίλοι του στην αστυνομία, ήταν ένας δυναμικός επιθεωρητής, απειλητικός, ο πλέον αδιάφθορος, ο πιο κυνικός και σκληρός επαγγελματίας αλλά ταυτόχρονα κυνικός. Τρυφερός με τον τρόπο του, για τη συμμορία των πιτσιρικάδων που έκλεβε τα μανάβικα, για τις κόρες των παλιών του φίλων που 'γιναν πουτάνες. Τρυφερός επίσης για τον Γαλανομάτη, το βοηθό του, που δεν είχε παρά μόνο ένα άδικο : είχε σχέσεις με την πιο τρελή, ανεξάρτητη και παθιασμένη κοπέλα της Νέας Υόρκης, την Άγρια Μαίρυλιν. Όμως η Μαίρυλιν ήταν ακριβώς η κόρη του Ισαάκ. Πράγμα που επέφερε κάποιες περιπλοκές. Ο Ισαάκ μπορούσε να τα βγάζει πέρα με τη συμμορία των Εβραιο-χριστιανών Γκούζμαν από το Περού, με τον οποιονδήποτε εμφανιζόταν στο Ηστ Σάιντ και το Μπρονξ, το αγριότερο βασίλειο της Νέας Υόρκης, εκτός από την Άγρια Μαίρυλιν -την κόρη του που συνέλεγε συζύγους και διαζύγια, που ερωτεύτηκε το δεξί χέρι του πατέρα της, τον ακαταμάχητο Γαλανομάτη- και τον Ρούπερτ -τον πανέξυπνο και εκδικητικό γιο του παλιότερού του φίλου, του Φίλιπ Βάιλ-, που μαζί με τον Στάνλεϋ- έναν Κινέζο πρώην μπράβο σε μια λέσχη Ρεπουμπλικάνων στην Τσάινατάουν- και την Έστερ Ρόουζ-μια έφηβη επαναστατημένη Εβραιοπούλα- σχημάτισσαν τη συμμορία με τα γλειφιτζούρια με στόχο να δώσουν ένα βίαιο τέλος στην κυριαρχία του Ισαάκ Σαϊντέλ. Εβραϊκό χιούμορ, μπαρόκ, παραληρηματικό -αυτά τα βιβλία δεν περιγράφονται. Οι παρακάμψεις είναι πολλές, τα πρόσωπα με τα γραφικά ονόματα πολλαπλά που κάνουν μια εμφάνιση και μετά εξαφανίζονται αφού έχουν ζωντανέψει αυτό το θέατρο το γεμάτο ζωή και πολυφωνία που είναι τα βιβλία του Τσάρυν.

Πατρίσια Χάισμιθ: "Το παιχνίδι του Ρίπλεϋ".


Ο Τομ Ρίπλεϋ απεχθάνεται το φόνο. Εκτός αν είναι απολύτως αναγκαίος. Προτιμά να κάνει κάποιος άλλος τη βρόμικη δουλειά. Σε αυτή την περίπτωση, κάποιος δίχως εγκληματικό παρελθόν θα διαπράξει "δύο απλούς φόνους" για μια πολύ γενναιόδωρη αμοιβή. Πώς να σκοτώσει κανείς δύο μαφιόζους χωρίς να λερώσει τα χέρια του; Για να εξυπηρετήσει ένα φίλο του, ο Τομ Ρίπλεϋ χρειάζεται ένα άτομο υπεράνω υποψίας και διατεθειμένο να αναλάβει τη δουλειά. Ο Τζόναθαν Τρεβάννυ, φτωχός πλην τίμιος οικογενειάρχης, χτυπημένος από λευχαιμία, θα μπορούσε να είναι το κατάλληλο πρόσωπο και ίσως να δεχόταν προκειμένου ν' αφήσει στην οικογένεια του ένα ουδόλως ευκαταφρόνητο χρηματικό ποσό... Τον βρίσκουμε λοιπόν διστακτικό αλλά έτοιμο να υποκύψει στην πλεκτάνη του σαγηνευτικού και διαβολικού Τομ Ρίπλεϋ, ο όποιος ξέρει πώς να παρασύρει στη διαφθορά και στο φόνο ένα άτομο στοιχειωμένο από την ιδέα του επικείμενου θανάτου του. Πρόκειται για το τρίτο μυθιστόρημα, το όποιο η Χάισμιθ αφιερώνει στον διαβόητο ήρωα της. "Το παιχνίδι του Ρίπλεϋ" μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη το 1977 από τον Βιμ Βέντερς με τον τίτλο "Ένας Αμερικανός φίλος", με τον Ντένις Χόππερ στο ρόλο του Ρίπλεϋ και τον Μπρούνο Γκαντς στο ρόλο του Τζόναθαν, και το 2002 από τη Λιλιάνα Καβάνι, με τον Τζων Μάλκοβιτς στο ρόλο του Ρίπλεϋ (κατά πολλούς η πιο ενδιαφέρουσα ενσάρκωση του Ρίπλεϋ).

Νίκου Θέμελη:"Η αναχώρηση".


[1823-1825] Στις δύσκολες στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης. Ο Λάζαρος Χατζημιχαήλ, στο τσιφλίκι του που δέσποζε στον κάμπο του Ναυπλίου, και ο Μισέλ Ντε Κριγιόν, φιλέλληνας, γιατρός, ταλαντεύονται ανάμεσα στα διλήμματα και στις αλλαγές της εποχής τους. [2009] Αθήνα, σε άλλες δύσκολες εποχές. Ο Λάζαρος Χατζημιχαήλ, απόγονος του πρώτου, ανώτερος δικαστικός, τη μέρα που συνταξιοδοτείται αναλογίζεται τη ζωή του. Θα τολμήσει και την αναχώρησή του; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ευγενία Φακίνου:"Στο αυτί της αλεπούς"


Η Αννέζω γεννά τον Σταυρή. Ο Σταυρής αποκτά μια κόρη, την Άννα. Η Άννα μεγαλώνει ένα έκθετο κοριτσάκι, την Αριάδνη. Οι ζωές τους, γεμάτες περιπέτειες και ανατροπές, καλύπτουν μια χρονική περίοδο από το 1900 ως τις μέρες μας. Από τους Συμιακούς σφουγγαράδες και τον Έφηβο των Αντικυθήρων στο δουλεμπόριο των δυτών. Από το αρχοντικό της Ύδρας στις φτωχογειτονιές της Δραπετσώνας, όπου θα βιώσουν την ακραία εκμετάλλευση και ταπείνωση. Από τον Βομβαρδισμένο Πειραιά του '41 στη μικροαστική Κυψέλη. Από την ωραία Ναύπακτο και τον Κύριο Ντίκενς στις διαδηλώσεις της Αθήνας του 2010. Ένα πανόραμα της Ελλάδας του 20ού αιώνα και των γεγονότων που σημάδεψαν τον τόπο και τους ανθρώπους. Πρόσωπα υπαρκτά εμπλέκονται και συνοδοιπορούν με άλλα, μυθιστορηματικά. Σημαντικές στιγμές της Ιστορίας, που διαμόρφωσαν και καθόρισαν τη ζωή των ηρώων, με τη μνήμη -συλλογική και ατομική- να πλαισιώνει τον μικρόκοσμό τους. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

Άλκη Ζέη:"Με μολύβι φαμπέρ νούμερο δύο".

Μνήμη και πολλή αγάπη χρειάστηκε για να γράψω την ιστορία της ζωής μου. Στο μυθιστόρημα μπορείς να λες ό, τι φαντάζεσαι, να κινείς τους ήρωές σου όπως θέλεις, να τους βάζεις να λένε ό, τι σκέφτεσαι εσύ. Όταν όμως τα πρόσωπα είναι αληθινά, δεν γίνεται ούτε τοσοδά να λαθέψεις, μια και κανείς τους δεν μπορεί πια να σε επιβεβαιώσει ή να σε διαψεύσει. Ευτυχώς που υπάρχει η αδελφή μου και η μνήμη της είναι αλάνθαστη και η ζωή της μπλέκεται με τη δική μου. Μόλις διάβασε αυτά που έγραψα μου είπε: "Έτσι ζήσαμε, έτσι ήταν αυτοί που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε". "Τώρα" της λέω "που ξαναθυμήθηκες την ιστορία μας θα 'θελες να είχαμε ζήσει μια άλλη ζωή;" "Με τίποτα" μου αποκρίθηκε αυθόρμητα. "Με τίποτα" συμπλήρωσα κι εγώ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

Μάρω Δούκα.:"Καρέ Φιξ"


Το «Καρέ Φιξ» ανήκει στην κινηματογραφική ορολογία και σημαίνει ακίνητο πλάνο. Αυτό το πλάνο που δεν κινείται, που σταματάει τη ροή του φιλμ, χρησιμοποιείται στη γλώσσα της έβδομης τέχνης, όχι δραματικά αλλά σαν έμφαση, σαν κάλεσμα του θεατή να στοχαστεί. Και αυτό ακριβώς κάνει η Μάρω Δούκα. Το βιβλίο της είναι ολόκληρο ένα «καρέ φιξ» στο φιλμ της ελληνικής ιστορίας, που προβάλλει με λόγο το ακίνητο πλάνο του ρωμαίικου παρόντος. Έτσι, ετούτο το βιβλίο δεν αποτελείται ουσιαστικά από διαφορετικά διηγήματα, αλλά από επιγραφές των επιπέδων των προσώπων, των αναλογιών των επί μέρους και του βάθους πεδίου του ίδιου, απ' την αρχή μέχρι το τέλος, ακίνητου πλάνου. Εξ αυτού έχουμε τις διασυνδέσεις των καταστάσεων από διήγημα σε διήγημα, τις διαπροσωπικές σχέσεις που αναπτύσσονται σαν σε μυθιστόρημα στην πορεία της ανάγνωσης, και κυρίως τις ίδιες σταθερές και θεματικές συνισταμένες που διατρέχουν το «Καρέ Φιξ». Αυτό το «Καρέ Φιξ», και επί το ελληνικότερο «ακίνητο πλάνο», είναι η εικόνα της ελώδους ακινησίας μας έπειτα από δυο χρόνια μεταπολίτευσης. Όπου τίποτα αληθινά δεν λύθηκε, κι αντίθετα, όλα έχουν γίνει ένα συγχυσμένο τέλμα κίτρινο. Τόσο που συχνά έχουμε την αίσθηση ότι δεν καταλαβαίνουμε, χωρίς όμως να το ομολογούμε. Η Μάρω Δούκα έχει την τόλμη να καταγγείλει τη σύγχυση, να καταγράψει τις τρομερές αντιφάσεις της, να τις εκθέσει, και μέσα από τη φωτογράφιση-αναπαράσταση αυτής της πραγματικότητας που στήνει στα μάτια μας, σαν ένα καρέ φιξ», μας καλεί να στοχαστούμε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλοο του βιβλίου).

Mάρω Δούκα:"Που ¨ναι τα φτερά".


Το οδυνηρό αλλά και συναρπαστικό πέρασμα από την παιδική αυτάρκεια στο επίμονο και δυναμικό "γιατί" των ανθρώπων, των πραγμάτων, του κόσμου, μέσα από το αεικίνητο βλέμμα και τις περιπλανήσεις ενός παιδιού σε μια επαρχιακή πόλη στη δεκαετία του '50.